Ahmet KAYA

Ağlama Bebeğim

Ağlama bebek ağlama sen de
Umut sende, yarın sende
Yağmur gibi gözlerinden akan yaş niye
Bu suskunluk, bu durgunluk, kırgınlık niye
Çok uzakta öyle bir yer var
O yerlerde mutluluklar
Paylaşılmaya hazır bir hayat var

Ağlama bebeğim ağlama sen de
Acı sende, hasret sende
Dalıp dalıp derinlere düşünmen niye
Bu küskünlük, bu dargınlık, sıkıntın niye
Çok uzakta öyle bir yer var
O yerlerde mutluluklar
Bölüşülmeye hazır bir hayat var

Bize Ne Oldu

Gece düştüm sokaklara
Her yerde seni aradım
Birden karşıma çıktın
Seni gördüm ağladım
Yine ne kadar iyiydin
Yine ne kadar sıcak
Oysa neler anlatıyordum içimden
Artık, diyebilmem imkansız

Söyle söyle, yar bize ne oldu
Yine gönlüm derbeder oldu
İstedim gözünü öpeyim
Gözlerin düşmanım oldu

Alışamadım yalnızlığına
Karanlığa çok uzağım
Ne olur söndürme ışıklarını
Karanlığına alışacağım
Gitme bu gece, gitme, gitme
Ne olur kal benimle
Ağlatmasın şarkılarım, ağlatmasın
Belki bu son gece

Eylüle İsyan Gibi

Sen betonlar içinde, ben senin özleminde
Sen yangınlar içinde, ben mazlumun türküsünde
Aydınlığı aradık, karanlıklar içinde
Sen dünün hasretinde, ben yarınların derdinde

Sen bir yana, ben bir yana
Dostlarımız bir yana
Bölünsek de, çözülsek de
Başkaldırdık zamana

Güneşte kavruluruz, kıraç topraklar gibi
Hazanda savruluruz, serseri yapraklar gibi
Yalnızlığı yaşarız, geride kalan gibi
Düşer düşer kalkarız, her eylüle isyan gibi

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.