Hasan İzzettin DİNAMO

1909 yılında Trabzon Akçaabat’ta doğar. Babasını 1. Dünya Savaşında kaybeder ve yetimler yurdunda büyür. Sivas Öğretmen Okulunu bitirip bir süre Malatya ve Adıyaman’da öğretmenlik yapar. Sınavla Ankara Gazi Eğitim Enstitüsü Resim-İş bölümüne girer, son sınıftayken örgüt kurma suçundan yargılanıp hüküm giyince öğrenimini tamamlayamaz. Özel dersler vererek, çevirmenlik, fotoğrafçılık ve yazarlık yaparak geçimini sağlar.

Gençliğinde bireysel şiirler yazarken Nazım Hikmet’in şiirleriyle tanışır ve toplumcu eserler üretmeye başlar. Yedi ciltlik “Kutsal İsyan”, “Savaş ve Açlar”, 1977 yılında Orhan Kemal Roman Ödülünü kazandığı “Kutsal Barış” gibi önemli romanların yaratıcısıdır.

20 Haziran 1989’da İstanbul’da kaybettiğimiz bu değerli şair ve romancımızın basılmış şiir kitapları:

Adsız Kitap (1931, V.Cem ve M.Cevad ile birlikte)
Deniz Feneri (1937)
Karacaahmet Senfonisi (1960)
Özgürlük Türküsü (1971)
Mapushanemden Şiirler (1974)
Sürgün Şiirleri (1975)
Gecekondumdan Şiirler (1976)
Çoban Şiirleri (1982)
Nâzım’dan Meltemler (1989)
Tuyuğlar (1990, ölümünden sonra)

YİRMİBİRİNCİ YÜZYILIN İNSANLARINA ŞİİRLER


I
Bir Eyüp sabrıyla bekledim
Sabahı olmayan gecelerde.
Gül dalları yerine demir çubuklar vardı
Münzevî-münzevî pencerelerde.
Apak bulutlar geçti habersiz
Âşıklığımdan, şairliğimden,
Bahar yağmurları bensiz yağdı
Ebemkuşağı açtı bensiz.

Bir Eyüp sabrıyla bekledim
Gübreliğinde günlerimin,
İnsanlar olmadı farkında
En küçük hünerimin.
Ne de bir kimsenin haberi oldu
varlığımla yokluğumdan.
Yalnız, bir bahar sabahına benzeyen çocukluğumdan
Ebemkuşakları gelirdi
eğlendirmek için beni,
İçinde çırılçıplak çimdiğim dereler
Söylerken kulağımın dibinde ninni
Bir bahar sabahı gibi güzel çocukluğumun
Kırık beşiğine başımı koyar
Uyanmadan günlerce uyurdum.
Umudumu, dudaklarında büyük türküler
Ellerinde gelincik desteleri
karşımda bulurdum.

Öğrenme
istemem
bir Eyüp sabrı nedir
torunlarımın torunu.
Say ki dedelerin bir masal yaşadı
Say ki acılar masaldı,
Öttür ölümsüzlüğe doğru borunu!

 


Dört uzun yıl boyunca
Dışarda koskoca bir doğa
Baştan çıkaran kokularıyla
doldurdu yolları.
Her bahar göğün kapılarında
Şarkılar okudu tarla kuşları.

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.