Mersin MEYAD Yazarlar ve Şairler Derneği ve Atakar Yayıncılıkla kitap imza günü etkinliklerinde bulunurken, Robot ADA ziyaretimize geldi.
Bize Atatürk şiirleri okudu, kitaplar tanıttı. Onunla birlikte müzik eşliğinde dans ettik. Fuardaki tüm yazar ve şairlere ilginç, güzel yenilikler sunmaya çalıştı. Birlikte fotoğraf çektirdik.
Ben de “Robotlarla yeni nesil insanların dünyası nasıl değişecek ve değişiyor?” sorusunun cevabını sorguladım. Bu konu daha da çok yönlü sorgulanır diye düşündüm.
Tek yönlü değil; hem fırsat hem de risk barındıran büyük bir dönüşümden geçiyoruz.
Öncelikle değişim iş hayatından başladı. Robotlar artık sadece fabrikalarda değil, hastanelerde, bankalarda, tarımda, hatta evlerimizde bile yer alıyor. Bu durum bazı mesleklerin etkisini azaltırken, yeni meslekler doğuruyor. Artık insanlar sadece “beden gücüyle” değil, daha çok zekâ, yaratıcılık ve uyum becerisiyle var olmak zorunda kalıyor.
Ama asıl büyük değişim insanın kendisinde oluyor.
Eskiden insan:
Üreten,
Yorulan,
Zorlanan bir varlıktı.
Şimdi ise insan:
Yöneten,
Tasarlayan,
Denetleyen bir konuma doğru kayıyor.
Bu kulağa iyi geliyor ama burada ince bir çizgi var:
Eğer insan sadece teknolojiye bağımlı hale gelirse, düşünme ve üretme gücünü de yavaş yavaş kaybedebilir.
Bir diğer önemli değişim ise insan ilişkilerinde yaşanıyor.
Dijital dünya ve robot teknolojileri arttıkça:
İnsanlar daha az yüz yüze iletişim kuruyor,
Yalnızlık artabiliyor,
Duygular yerini hız ve pratikliğe bırakabiliyor.
Yani teknoloji hayatı kolaylaştırırken, ruhu biraz zorlayabiliyor.
Ama işin umut veren tarafı da var:
Robotlar sayesinde insanlar daha az ağır iş yapacak, daha çok sanata, eğitime ve kendini geliştirmeye zaman ayırabilecek.
Eğer doğru kullanılırsa, bu çağ insanı küçültmez…
Tam tersine insanı daha bilinçli ve özgür hale getirebilir.
Sonuç olarak:
“Robotları yapan insanlar, kendi geleceğini inşa ederek dünyada insanın ne olduğunu yeniden sorgulatıyor” diye düşündüm.