İnsanlık tarihi boyunca en çok merak edilen ve üzerine düşünülen soruların başında yaşamın kaynağı, ruhun yolculuğu ve insanlar arasındaki görünmez bağların sırrı gelir.
Kimi zaman ilk kez karşılaştığımız bir insana karşı tarifsiz bir yakınlık hisseder, kimi zaman da kelimelere dökemediğimiz duygularımızın bir başkası tarafından zahmetsizce anlaşıldığına tanık oluruz. Peki, tesadüf gibi görünen bu derin bağların ardında ne yatmaktadır?
Bedenimiz sadece biyolojik bir yapıdan mı ibarettir, yoksa ölümsüz bir özün geçici bir durağı mıdır? Bu soruların yanıtları, kadim Doğu bilgeliğinden modern reenkarnasyon araştırmalarına uzanan geniş bir perspektifte saklıdır.
Bu derin bağların en zarif örneklerinden biri, ünlü Çin öyküsü “Yüksek Dağlar ve Akan Sular”da karşımıza çıkar. Öykü, Zhou Hanedanı’nın efsanevi qin çalgıcısı Bo Ya ile mütevazı bir oduncu olan Zhong Ziqi arasındaki sıra dışı dostluğu anlatır. (Şiir ve kaligrafi ile birlikte okuryazar Çin kültürünü temsil eden qin, sade yapısına rağmen muazzam bir tonlama kapasitesine sahip, geleneksel bir enstrümandır.)
Görev için Chu bölgesine giden Bo Ya, Hanyang Nehri’nin denize döküldüğü noktada şiddetli bir fırtınaya yakalanır ve teknesini yüksek bir uçurumun altına demirler. Gece yarısı yağmur dinip gökyüzünde parlak ay belirdiğinde, Bo Ya duygularını ifade etmek için enstrümanını çalmaya başlar.
O sırada fırtınadan korunmak için aynı uçurumun altına sığınmış olan oduncu Zhong Ziqi, duyduğu ezgilerin ardındaki derin anlamı hemen kavrar. Bir oduncunun müziğinin ruhunu bu denli çözebildiğine inanamayan Bo Ya, onu sınamaya karar verir.
Ziqi‘ye, “Müziğimde kalbimdekini duyabiliyor musun?” diye sorar ve zihninde yüksek bir dağı canlandırarak çalmaya başlar. Ziqi büyük bir hayranlıkla, “Gerçekten çok güzel, yüksek bir dağ düşünüyorsun!” diye karşılık verir. Ardından Bo Ya zihnini akan sulara odaklar; Ziqi yine tereddütsüz bir şekilde müziğin akan suyu anlattığını bilir. Aklındakilerin nota nota okunduğunu gören Bo Ya, büyük bir şaşkınlıkla enstrümanını bir kenara bırakır ve o günden sonra Ziqi ile sarsılmaz bir dostluk kurar.
Farklı sosyal sınıflardan gelen iki yabancının eski dostlardan bile daha güçlü bir bağ kurması, Çin kültüründe “On bin gram altın kolay bulunur ama gerçek bir dost bulmak çok zordur” atasözüyle ölümsüzleşmiştir.
Mantık sınırlarını zorlayan bu ruhsal uyum, reenkarnasyon inancı ve araştırmaları çerçevesinde çok daha anlaşılır bir zemine oturur. Batı’daki reenkarnasyon çalışmaları, insan bedenini ebedi “İlk Ruh”u barındıran geçici bir kap olarak tanımlar. Bu bakış açısına göre dünya büyük bir tiyatro sahnesi, beden ise ruhun bu sahnede giydiği bir kostümdür. Yaşam deneyimleri sürekli tekrarlanan performanslar gibidir. Oyundaki karakterler ve roller değişse de sahnedeki ruh hep aynıdır.
Bugün hayatımızda yer alan insanlar, muhtemelen geçmiş yaşamlarımızda ailemiz veya yakın dostlarımızdı. İnsanlar bir labirentte yaşar gibi bu gerçeğin farkında olmasalar da evrende önceden belirlenmiş kader bağları vardır. Örneğin Dr. Brian Weiss, “Only Love Is Real – Eşruhların Dansı” adlı kitabında geçmiş yaşam terapisi sırasında yolları kesişen iki hastasından bahseder. Yaklaşık iki bin yıl önce Kudüs’te baba ve kız olarak yaşayan bu iki ruh, Roma askerlerinin zulmüyle trajik bir şekilde ayrılmış, yüzyıllar sonra ise bir uçak yolculuğunda yeniden karşılaşarak birbirlerine âşık olup evlenmiştir.
Peki, iki ruhu binlerce yıl sonra yeniden bir araya getiren ve bu görünmez ipleri çeken güç nedir? Dr. Joel Whitton ve Joe Fisher’ın “Life between life – Hayatlar Arası Hayat” adlı eseri, yaşamın daha üst düzey varlıklar tarafından ilahi bir düzen içinde kurgulandığına işaret eder. Bu anlayışa göre ruhlar dünyaya tek başlarına değil, belirli gruplar halinde gelir ve çoğu zaman geçmiş yaşamlarındaki iyiliklerin veya husumetlerin karşılığını ödemek üzere aynı ailelerde yeniden doğarlar. Böylece insan dünyasında sevgiyi, affetmeyi ve karmaşık ilişkileri deneyimleyerek ruhsal derslerini tamamlarlar.
Ancak modern biyolojinin ve tıp teknolojilerinin sınırları zorlamasıyla birlikte, bu kadim düzene dair yeni ve kritik sorular ortaya çıkmıştır. Günümüzde bilim insanları hücreleri yapay ortamlarda geliştirebilmekte ve klonlama teknolojisiyle biyolojik bedenler üretmenin eşiğine gelmektedir. Bu gelişmeler; “Yaşamın gerçek kökeni, doğası ve anlamı nedir?” sorularını yeniden gündeme taşımıştır.
Felsefi açıdan yaşam, dokunduğumuz ölümlü bedenden çok daha fazlasıdır. Asıl yaşam ölümsüzdür ve beden yok olduğunda da varlığını sürdürür. Eğer insanlık, üst düzey varlıkların kurguladığı doğal döngüyü reddedip laboratuvar ortamında bedenler üretmeye başlarsa; annelik, babalık ve kardeşlik gibi kutsal aile bağları anlamını yitirecektir. Böylesine mekanikleşmiş ve yozlaşmış bir düzene hiçbir “İlk Ruh”un gönderilmeyeceği düşünüldüğünde, klonlanmış bir bedene hangi ruhun gireceği ve onu yöneteceği büyük bir muammadır.
Bu noktada, insan bedenine sahip olmanın gerçek amacı yeniden önem kazanır. Tibet Budizmi’nin büyük üstadı Milarepa bu durumu şu sözlerle özetler:
“İnsan bedeni, erdem ve şans sahibi olanlar için yaşam ve ölüm nehrini aşarak ölümsüzlüğe ulaşmalarını sağlayacak paha biçilmez bir teknedir. Ancak erdemden yoksun ve yozlaşmış kişiler için yalnızca kötü arzulara hizmet eden bir araca dönüşür.”
Sonuç olarak insan yaşamı, yalnızca biyolojik bir varoluştan ve tesadüfler zincirinden ibaret değildir. Bo Ya ile Ziqi‘yi bir araya getiren ezgilerden, yüzyıllar sonra yeniden kesişen kader yollarına kadar her deneyim, ruhun tekamül yolculuğunun bir parçasıdır. Bedenimiz, bu yolculukta ruhumuza eşlik eden geçici ama son derece kıymetli bir emanettir. Modern bilimin sunduğu imkânlar ne kadar ilerlerse ilerlesin, yaşamın gerçek anlamını kavramak ancak bu emanetin değerini bilmek, sevgi ve erdemle hareket etmek ve ruhumuzun ölümsüz doğasını hatırlamakla mümkün olacaktır.
Kaynaklar: Zi Jun, zhengjian.org, “Western Reincarnation Studies – Human Body and Life”, pureinsight.org
- Brian Weiss, M.D. Only Love Is Real: A Story of Soulmates Reunited. Warner Books, Incorporated, Şubat 1997. Türkçe’ye “Eşruhların Dansı” adıyla çevrilmiş, Mayıs 2004’te yayımlanmıştır.
- Joel L. Whitton, M.D. Ph.D. and Joe Fisher, Life between life: scientific explorations into the void separating one incarnation from the next. Doubleday & Company, Incorporated, Ekim 1986. Türkçe’ye “Hayatlar Arası Hayat” adıyla çevrilmiş, 1998’de yayımlanmıştır.