Son Dönemlerdeki Siyaset Ve Kadınlar
Kadın siyasetçiler bizi biraz üzüyor.
Ülkemizde son dönemlerde milletvekili, belediye başkanı ve belediye meclis üyeleri gibi seçilmişlerin sık sık parti değiştirmesi, kendilerine oy veren vatandaşları üzmekte ve siyasete duyulan güveni giderek azaltmaktadır.
Kadınların siyasetteki varlığını ve kazanılmış haklarını savunurken, seçmenin iradesini, siyasi ahlakı ve güven duygusunu da aynı ölçüde savunmak gerekir. Çünkü kadın, yalnızca kendisine anlatılanları dinleyen değil; sorgulayan, üreten, düşünen, gerektiğinde eleştiren ve kendi sözünün arkasında duran bir bireydir. Kadın hakları mücadelesi, yalnızca belirli günlerde hatırlanan bir konu olmaktan çıkmalı; siyasetin, toplumun ve yaşamın her alanında sorumluluk bilinciyle karşılık bulmalıdır.
Seçmenin güveni, siyasi makamdan daha değerlidir.
Kadın olmak yalnızca bir cinsiyetin taşıdığı kimlik değil, hayatın her alanında var olma, üretme ve söz sahibi olma mücadelesidir. Kadın haklarını konuşurken eşitlikten, özgürlükten, emeğin değerinden söz ediyoruz. Ancak siyasette temsil edilmek kadar, temsilin sorumluluğunu taşımak da önemlidir.
Mustafa Kemal Atatürk’ün öncülüğünde kurulan Türkiye Cumhuriyeti, kadınların toplumsal hayatta ve siyasette yer almasının önünü açan önemli devrimlere imza attı. Kadınlar seçme ve seçilme haklarını kazanarak yıllarca kendilerine kapalı tutulan siyasi alanlarda yer almaya başladı. Bu hak, yalnızca bir kazanım değil, demokrasi adına taşınması gereken büyük bir sorumluluktu.
Bugün kadınlar milletvekili, belediye başkanı, belediye meclis üyesi olarak ülke yönetiminde söz sahibi oluyor. Ancak son yıllarda seçmen iradesiyle göreve gelen bazı siyasetçilerin, seçildikleri partilerden ayrılarak başka partilere geçmeleri, siyasete duyulan güveni tartışmaya açıyor.
Elbette herkesin siyasi düşüncesini değiştirme özgürlüğü vardır. Kadın ya da erkek, bir siyasi anlayışla yollarını ayırabilir. Fakat seçimde bir partinin programına, vaatlerine ve adayına güvenerek oy veren vatandaşın iradesi ne olacaktır?
Bir partinin oylarıyla seçilip başka bir partinin saflarına katılan siyasetçi, kendisine oy veren seçmenin güvenini ne kadar koruyabilmektedir? Seçim öncesi savunulan ilkelerle seçim sonrası alınan kararlar birbirinden uzaklaştığında, sandığa duyulan inanç da yara almaz mı?
Kadınların siyasette daha fazla yer almasını savunurken, siyasi çıkarlar uğruna ilkesizliğe sessiz kalamayız. Kadınların temsil hakkı, siyasi makamların kişisel tercihler doğrultusunda kullanılmasını sorgulama hakkını da içerir. Eşitlik, yalnızca hak kazanmak değil, o hakkın sorumluluğunu adalet ve dürüstlükle taşımaktır.
Siyaset, kişisel çıkarların değil, halkın geleceğinin adresi olmalıdır. Seçilmiş olmak bir ayrıcalık değil, halkın verdiği emanettir.
Kadınlar siyasette daha çok yer almalı; ancak siyasetin kirli hesapları içinde değil, ilkeleriyle, duruşlarıyla ve halka duydukları sorumlulukla var olmalıdır.
Çünkü seçmenin güvenini kaybeden siyaset, yalnızca oy kaybetmez; demokrasinin geleceğini de zedeler diye düşünüyorum.