AFERİN

anneenne1-150x150

Hiç dikkat ettiniz mi çocuğunuza  herhangi bir sebeple “ aferin” dediğinizde onun yüzünde oluşan gülümsemeyi, göğsünün kabarmasını, gözlerinin ışıltısını. Başarının en iyi ödülü onda iyi  duygular  uyandıracak, onu daha fazlası için teşvik edecek  “aferin “ sözcüğüdür.

 

Övgü hangi yaşta olursa olsun daima işe yarar. Çoğu zaman mucizeler yaratır. Söz konusu çocuklar olunca , bu daha çok  önem kazanır. Çünkü onlar , bizlerin çoktan geride bıraktığımız  pek çok  beceriyi yeni öğrenmeye başlamaktadırlar. Konuşma, yürüme, giyinme, soyunma, yemek yeme vb. gibi beceriler zamanla  onların gözünde büyümekte, korkmalarına neden olmaktadır. Aynı  şekilde okul çağındaki çocukların öğretmeninden   aldıkları bir “aferin”,  onları daha çok okumaya yöneltmektedir.

Çocuğunu sevmeyen anne baba yoktur  .Ancak bu sevgisini  ona nasıl ifade edeceğini bilmeyen anne babalar vardır. Çoğu zaman sevgi diye adlandırılan  söz ve davranışlar çocuklara zarar vermektedir.

Onaylanma bir insan için yemek içmek kadar doğal bir ihtiyaçtır. Çocuk  legolarla  kule yapar. “baba  bak “der .Kule yapabilmeyi başarmış olması  ona yetmez. Babasının  ona “aferin ne güzel yapmışsın “ demesi onu mutlu edecek,  kendine güven duymasını sağlayacaktır.

Genellikle çocuklarda yaramazlık  diye ifade  edilen davranışlar , çocuğun anne babası tarafından ilgi görme , farkedilme  ihtiyacından  doğmaktadır. İlgi  görme ihtiyacı bazen öyle bir hale gelir ki ,  çok ilgisiz ailelerde  anne babasının  kendisine kızması bile çocuğun kendisiyle ilgilenildiği anlamına gelebilir. Şüphesiz böyle bir  ilgi doğru değildir . Ancak  kendisiyle hiç ilgilenilmemesindense çocuk, olumsuz bile olsa ilgi görme ihtiyacını karşılamak ister. Doğal olarak, bu olumsuz ilginin sonuçları da doğru orantılı olarak olumsuz olacaktır.

Gün içinde anne babanın  bir işte çalışma veya evle ilgili gereksinimleri yerine getirme gibi konularda karşılaştıkları güçlükler onları sıkıntıya sokacaktır. Ancak evde olunan saatlerde gün boyu yaşanan stresi  dışarıda bırakmak  zor olsa da mümkündür.

Gün bitmiş yaşanan sıkıntılar geride kalmıştır .Şimdi içinde bulunulan anı yaşama zamanıdır. Anne  yemek hazırlama telaşı içindeyken,  çocuk onunla oyun oynamak isteyebilir. Anne yemek mi hazırlasın , çocukla oyun mu oynasın sıkıntısını yaşar. Bir yandan kendisine engel olduğu  düşüncesiyle ona kızar. Oysa, onu yaptığı işe dahil etmesi  durumunda sorun kendiliğinden çözülür.

Örneğin; çocuktan onun yapabileceği düzeyde yardımlar isteyebilir. Ekmeği masaya götürmek gibi.

Sonra da kocaman bir aferin ve öpücükle onu ödüllendirebilir.  Bunun  gibi çocuk için çok fazla zaman ayırmak gerekmez .Günlük rutin yaşantı içinde onun da yapabileceği işler mutlaka vardır.

Çocuğu  dinlemek , ona bir şeyler anlatmaktan daha önemlidir. Böylece onu daha iyi tanırsınız. Çocuğunuzun çabasını  ödüllendirin. Sonuçta yaptığı yanlış bile olsa duyacağı bir  “aferin”   sözcüğü  onu daha iyisini yapmaya teşvik edecektir. Pahalı oyuncaklar , şekerlemeler  değil  , yerinde ve zamanında söylenmiş  onay sözcükleri  kendine güven duymasını sağlayacaktır.

Semra Şener

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.