“Bilgiyle beraber tercih doğar”
WhatsApp grubumuz dokuz ayını doldurdu. Bu konudaki tecrübe ve yaşanmışlıkları ara ara köşemden sizlerle paylaşıyorum -ki bu konudaki üçüncü yazımı yazıyorum. Öncelikle söylemeliyim zamanı ve sabrı olmayan bu işe hiç girişmesin! Elbette benim demek istediğim aile veya apartman WhatsApp grubu değil. Bir şehri, hatta daha ötesini kapsayan ve yüzlerce üyesi olan bir gruptan bahsediyorum. Hele hele işin içine haberler ve duyurular da girerse, bu sıradan bir WhatsApp grubu değildir -ki zaten biz de adını fikir ve kültür platformu koyduk.
Platform, küçük bir medya merkezi gibi işliyor ve hemen tüm zamanımızı alıyor. Sosyal medya giderek daha fazla alan kaplıyor hayatlarımızda. Ben pandemi dönemini bu konuda milat sayıyorum. Pandemiyle beraber, biraz da zorunluluk icabı, sosyal medya kullanımı patladı. Birçok konu oraya taşındı ve tabii alışkanlık da gelişti. Misal, cemiyet hayatı yerini hızla sosyal medyaya ve bilhassa WhatsApp gruplarına bırakıyor. Birçok insan yüz yüze görüşmekten kaçınıyor. Ben bunu söyleyince olumsuz tepki alıyorum, farkındayım ama benimki sadece sosyolojik bir tespit. Elbette yüz yüze görüşmenin yerini hiçbir şey tutmaz. Canlı canlı sosyalleşmek en idealidir fakat eğilim, dediğim gibi sosyal medyaya kayıyor.
Canlı görüşmeleri yine o altın kuşak dediğimiz, 1950- 1970 yılları arasında doğanlar ayakta tutuyor. Bizden sonraki kuşaklar tamamen dijital alana geçeceklerdir. Kim bilir daha ne gibi yenilikler, yeni mecralar, yeni platformlar çıkacaktır. Ben olayın üç boyutlu holografik alana kayacağını düşünüyorum. Yani şimdinin WhatsApp grupları da bitecek. Kişilerin hologram görüntüleri ile aynı mekânda iletişim imkânına kavuşacağız. Mesafeler fark etmeksizin sadece hologramdan oluşan toplantılar, eğlenceler, sunumlar… Hiç de fena sayılmaz değil mi?
Tekrar günümüze dönersek, grup kurmanın ve yürütmenin oldukça meşakkatli olduğunu söylemeliyim. Bir kişinin rahatını bozmak istiyorsanız onu, WhatsApp grubu kurmaya teşvik etmelisiniz. İnsanla uğraşmak zordur. Bu, gruplarda daha zordur çünkü genellikle birbirlerini tanımayan, her görüş ve inançtan insanı belli prensipler etrafında tutmanız gerekiyor. Buna topluluk kuralları da deniyor.
Topluluk kuralları güzel, iyi de kim dikkate alır ki? Hani ne derler ‘yasaklar çiğnenmek içindir’. Biz millet olarak kurallara uymaya pek meyilli değiliz. Topluluk kurallarını her üyeye girişte sunuyoruz ama okunduğundan emin değiliz. Ayrıca git gide okumaktan uzaklaşıyoruz. Daha çok görselliğe yöneliyoruz ama orada da galiba bir dakikanın üzerine geçemiyoruz. İnsanın odak noktasını uzun süre tutmayı becermek bir sanat bana göre. Zira izleyicinin ne zamanı, ne tahammülü var artık. Sürekli yeni, değişik şeyler arıyor insanlar.
Hani ne derler: ‘insanı tanımak istiyorsan onunla alışveriş yap, ya yola git, ya da içki sofrasına otur’. Postmodern zamanlarda ben buna ‘WhatsApp grubu kur’ u eklemek istiyorum. Bir WhatsApp grubu kur ki gör Hanya’yı Konya’yı.
İnsan için, insanı tarif etmek için, yüzlerce sıfat kullanılır. Ve aslında insan için denmedik kalmaz. WhatsApp grubunun kuruluşuyla beraber ben tüm bu sıfatları alıyor ve kabul ediyorum. Üzerine de ekliyorum: İnsan asla değişmez, tahammülsüzdür ve çok çabuk sıkılır. WhatsApp yazılarımız devam edecek…