İnsan biyomühendisliğine dair ilk izler, sözlü geleneklerin yazıya döküldüğü MÖ 4000 yıllarına ait Sümer çivi yazılı tabletlerinde yer alır. Bu yarı-tarihsel metinler insanlığın proto-atalarının, gökyüzünden gelen sürüngen-insansı (reptilyan) ziyaretçiler tarafından şekillendirildiğini öne sürmektedir. Birçok antik astronot teorisyeni, çeşitli yıldız ziyaretçilerinin insanlığa sadece fiziksel ve kültürel medeniyetin temellerini öğretmekle kalmadığını, aynı zamanda manevi rehberler olarak da yeryüzüne geldiklerini savunur.
Bu ziyaretçiler, insanlara Tanrı ile olan bağlarını hatırlatmak ve onları daha yüksek bir ahlaki standarda ulaştırmak adına, doğru bir spiritüel anlayış aşılamışlardır. Tarih boyunca bu yüce öğretmenlerin birçoğu, insanlık tarafından büyük manevi ve felsefi liderler olarak tanınmış ve saygı görmüştür. Onların bir kısmı tamamen ruhsal ve ahlaki öğretilere yoğunlaşırken, diğerleri ise rehberliklerine temel medeniyet unsurlarını da dahil etmiştir. Bu unsurlar arasında; bilim, astronomi, tarım, matematik, mimari, insanlığın kökeni, tıp ve şifa sanatları, kozmoloji, hukukun temelleri ve insanlık tarihinde yıldız ziyaretçilerinin oynadığı role dair kadim bir kavrayış yer almaktadır.
Bununla bağlantılı her kıtada, garip yetenekleri ve gelişmiş bilgileriyle “dikkat çeken” çocukların hikayeleri vardır. Bilmemeleri gereken veya bilemeyecekleri şeyler hakkında bilgi sahibi oldukları söylenir. Antik Yunanlılar, Mısırlılar ve diğer birçok kültür, insanların ve tanrıların neslinden olan olağanüstü çocuklar hakkında efsanelere sahiptir. Hikayeler sadece bir efsaneden daha fazlası olabilir mi?
Son yıllarda; aralarında öğretmenler, ebeveynler ve tıp doktorlarının da bulunduğu pek çok gözlemci, bu çocuklarda ve genç yetişkinlerde dramatik bir değişimin yaşandığına dikkat çekmektedir. Yapılan gözlem ve incelemelerde bu çocukların ve genç yetişkinlerin çok zeki oldukları hem fiziksel hem de zihinsel olarak çok hızlı büyüdükleri bilinmektedir. Genellikle sorunları ve okul konularını alışılmışın dışında işe yarayan bir yöntemle ele alırlar ve çoğu zaman onları gözlemleyenleri tedirgin ederler. Kurumsal dinlerin kurallarını reddederler. Kişinin kendi iç dünyasındaki huzura ve evrensel enerjiye odaklanmasını savunurlar. Şiddetten nefret ederler, acı ve talihsizlik karşısında şefkate yönelirler. Kozmosa ve evrendeki diğer yaşamlara derin bir bağla hayrandırlar; çünkü diğer dünyaları ruhsal ‘evleri’, oralardaki varlıkları ise kadim ‘aileleri’ olarak hissederler. Kozmik bilincin dünyadaki temsilcileri olan bu ruhlar; yetişkin yıldız çocukları, kristal çocuklar ve yıldız tohumları gibi isimlerle anılırlar.
Çoğu zaman çocuk bedenine gizlenmiş bilge birer yetişkin gibidirler. Bakışlarındaki derinlik ve içgörü, zamanın ve yaşın ötesindeki kadim bir ruhu fısıldar. Bu yıldız çocuklarının, küçük ama bir o kadar da yaygın özelliklerinden biri, yanlarından geçerken sokak lambalarının (özellikle de eski tip sodyum lambaların) anlık sönmesine neden olmalarıdır. Bunun nedeninin ise temasla birlikte etkileşime giren “yükseltilen” vücutlarının biyoelektromanyetik alanının etkisi olduğu söylenmektedir.
Bakışlarındaki bilgelik ve dış görünüşlerindeki dinamizmle ayrışan bu ruhlar, zamanın ötesindedir. Genç yetişkinlik dönemlerinde dahi yaşsız bir görünüme ve çocuksu bir saf enerjiye sahiptirler. Maddeyi (fiziksel), düşünce enerjisini (metafiziksel) ve karşılıksız iyilik yapma erdemini (manevi) birbirine bağlayan köprüleri keşfeder; bu sayede derin ruhsal içgörüler paylaşırlar. “Kültürlerin kutsal ritüellerine hürmet eder, ruhani duaları saygıyla sahiplenirler. Çünkü her geleneğin özünde aynı evrensel ve manevi gerçeğin yattığını bilirler.
Gerek çocukluklarında gerekse yetişkinliklerinde; sözsüz iletişimin gücüyle bitkiler, hayvanlar ve insanlarla bağ kurarlar. zamanın ötesini sezip maddesel dünyadaki enerji akışını ve cihazları yönlendirebilirler. Kozmik bir mirasla, yani dünya dışı yaşam formlarının DNA’sıyla doğan çocukların varlığı, günümüz dünyasında ne kadar mümkündür? Bu derin bağlantı, insanlığın ötesinde yetenekleri ve kolektif bilinci dönüştürecek bir gücü de beraberinde getirir mi?
Kozmik bilinçte yıldız çocuklarının, İndigolardan itibaren dalgalar halinde aramıza katıldığı anlatılır. Fakat insanlık tarihi incelendiğinde akıllara şu soru düşüyor: Nesillerini derinden sarsıp dönüştüren o ‘farklı’ çocuklar her çağda var olmamış mıydı? Belki de bu uyanış ruhlarının dünyaya enkarne olması için kesin ve sınırlandırılmış bir zaman çizgisi hiçbir zaman var olmamıştır.