Her gün, sevginin, emeğin, fedakârlığın günü olmalıdır aslında… Anneler Günü, Babalar Günü, Kadınlar Günü gibi özel günlerin çoğu zaman tüketime dönüştürülmesini doğru bulmasam da, hayatımıza sevgisiyle ışık olan anneleri birkaç cümleyle anmak, onların değerini hatırlamak yine de çok anlamlı.
Çünkü anne sevgisi, bir güne değil, bir ömre sığar. Hayatın en derin anlamlarından biridir anne…
Bir çocuğun ilk nefesiyle başlayan, ömür boyu devam eden kutsal bir yolculuğun adıdır anne.
Dünyaya gözlerini açan her insan, önce bir annenin sıcaklığıyla tanışır. İlk dokunduğumuz el, ilk duyduğumuz ses, korkunca sığındığımız ilk limandır anne.
Bu yüzden annelik sadece bir bağ değil, sevgiyi, fedakârlığı, sabrı ve merhameti içinde taşıyan kutsal bir emanettir.
Bir anne, çoğu zaman kendini unutarak yaşar. Çocuğu üşümesin diye kendi üstünü örtmez, o tok uyusun diye aç kalır, onun geleceği için geceleri uykusuz geçirir.
Dünyanın en ağır yükünü taşısa bile yüzündeki gülümsemeyi eksik etmez. Çünkü annelerin yüreğinde tarifsiz bir güç vardır. O güç, sevgiden doğar.
Hayatımızın hangi yaşında olursak olalım, annelerimizin gözünde hep çocuğuzdur. Saçımıza düşen ilk akı görse üzülür, sesimizdeki küçücük kırgınlığı hemen hisseder. Bazen kilometrelerce uzakta olsak bile “Bir şeyin mi var?” diye soran iç sesleri vardır onun. Çünkü anne yüreği, evladının kalbiyle birlikte atar.
Bugün modern dünyanın karmaşası içinde insanlar birbirinden uzaklaşırken, annelerin sevgisi hâlâ insanlığı ayakta tutan en büyük değerdir. Teknoloji gelişiyor, şehirler büyüyor, hayat hızla akıp gidiyor; fakat bir annenin evladına sarıldığı an değişmiyor. O sarılışta güven vardır, huzur vardır, dünyanın bütün kötülüklerinden koruyan görünmez bir sığınak vardır.
Ne yazık ki bazı anneler bugün evlatlarının yanında değil… Kimi toprağın sessizliğinde, kimi uzak şehirlerin yalnızlığında, kimi de bir fotoğraf karesinde kaldı artık. Ama anneler ölmez; onların sesi, öğütleri, sevgisi çocuklarının yüreğinde yaşamaya devam eder. Bir insan annesini kaybetse bile, onun bıraktığı sevgi ömür boyu eksilmez. Çünkü anne, sadece yaşayan bir insan değil, insanın içinde taşıdığı en büyük özlemdir bazen.
Bugün Anneler Günü…
Çiçeklerin, hediyelerin ötesinde bir anlam taşıyan özel bir gün. Belki pahalı armağanlar alamayabiliriz ama anneler için en büyük hediye, sevgiyle söylenmiş bir söz, içten edilen bir teşekkür, sıcacık bir sarılıştır. Çünkü anneler gösteriş değil, gönül ister. Onlar için evladının iyi olması dünyanın en büyük mutluluğudur.
Bu anlamlı günde yalnızca kendi annelerimizi değil, evladı için mücadele eden bütün kadınları da hatırlamalıyız. Savaşlarda çocuklarını korumaya çalışan anneleri, geçim derdi içinde evladına umut olmaya çalışan emekçi kadınları, hasta yatağında bile çocuğunun geleceğini düşünen fedakâr anneleri… Hepsinin gözlerinde aynı sevgi vardır. Dünyanın dili, dini, ülkesi farklı olabilir ama annelerin gözyaşı da sevgisi de birdir.
Bir toplumun vicdanı annelerle şekillenir. Sevgi dolu annelerin yetiştirdiği çocuklar, geleceğin daha merhametli insanları olur. Bu yüzden annelere verilen değer aslında insanlığa verilen değerdir. Eğer dünyada barış, adalet ve huzur istiyorsak önce annelerin yüreğini kırmamalıyız.
Bugün annesi hayatta olanlar, onların kıymetini daha çok bilsin. Bir telefon açsın, elini tutsun, gözlerinin içine bakarak “Seni seviyorum anne” desin. Çünkü hayat bazen söylemek istediklerimizi ertelemeye gelmez. Ve bir gün o ses sustuğunda, insan en çok söyleyemediklerine üzülür.
Ahirete uğurladığımız annelerimizi ise rahmetle, özlemle analım… Onların duaları hâlâ üzerimizde bir ışık gibi yaşamaktadır.
Bu Anneler Günü’nde, dünyadaki bütün annelerin ellerinden sevgiyle öpüyor, sağlık, huzur ve mutluluk diliyorum. Çünkü anne varsa umut vardır…
Anne varsa sevgi hâlâ yaşamaktadır.