Kemal Kırmızı 16 posts 0 comments

Sabah her zamanki gibi başlamıştı. Çamlar gece boyunca biriktirdikleri serinliği dallarında saklıyor, kuşlar günün ilk ezgilerini…

Evren durmaz. Dünya kendi ekseninde döner, Güneş'in çevresinde dolaşır; galaksiler birbirlerinden uzaklaşırken atomların içinde…

Her şey taşı taş üstüne koymakla başladı. İnsanlar doğadan koptu. Bitkilerden, hayvanlardan ve hatta diğer insanlardan... …

Sabahın köründe insanlar doğar, büyür, okul yolunu doldurur, işe gider, işten gelir, hastalanır, ölür. Uçaklar kalkar, otobüsler…

Gidiyorum, bilmediğim yerlerden geçiyorum. Ayaklarım çapraz, kollarım oransız ilerliyorum. Ben her şeye değil her şey bana…

Kendimi boşluğa bırakıyorum, sonsuzluğa uçuyorum, mavinin içine yeşilin üstünden bir taş gibi düşüyorum, halka halka büyüyorum.…